زبان نگاه

نشود فاش کسی آنچه ميان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گويم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق نديد

حاليا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسيد

همه جا زمزمهء عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش؛ ارنه

ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

اين همه قصهء فردوس و تمنای بهشت

گفتگويی و خيالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به ديباچهء عقل

هر کجا نامهء عشق است نشان من و توست

سايه ز آتشکدهء ماست فروغ مه و مهر

وه از اين آتش روشن که به جان من و توست

                                                     ه.ا.سايه

راستی.۱. دوست داشتن از عشق برتر است

و من هرگز خود را

تا سطح بلندترين قلهء عشق های بلند

پايين نخواهم آورد!!!

                                  ع.ش

راستی.۲. ...

راستی.۳. شروع صادق را خدا خواست ۲۸ بهمن باشد و پايانش را خودش خواست که آن روز باشد! روح و قلمش گرامی