هر چند من ندیده ام این کور بی خیال

این گنگ شب که گیج و عبوس است

خود را به روشن سحر

                              نزدیک تر کند٬

لیکن شنیده ام که شب تیره - هر چه هست -

آخر ز تنگه های سحرگه گذر کند...

زین روی در ببسته به خود رفته ام فرو

در انتظار صبح .

فریاد اگرچه بسته مرا راه بر گلو

دارم تلاش تا نکشم از جگر خروش.

اسپندوار اگرچه بر اتش نشسته ام

بنشسته ام خموش.

وز اشک گرچه حلقه به دو دیده بسته ام

پیچم به خویشتن که نریزد به دامنم.

دیریست عابری نگذشته ست ازین کنار

کز شمع او بتابد نوری ز روزنم ...

فکرم به جستجوی سحر راه می کشد

اما سحر کجا!

در خلوتی که هست ٬

نه شاخه ای ز جنبش مرغی خورد تکان

نه باد روی بام و دری آه می کشد.

حتا نمی کند سگی از دور شیونی

حتا نمی کند خسی از باد جنبشی ...

غول سکوت می گزدم با فغان خویش

ومن در انتظار

                 که خواند خروس صبح!

کشتی به شن نشسته به دریای شب مرا

وز بندر نجات

              چراغ امید صبح

سوسو نمی زند ...

از شوق می کشم همه در کارگاه فکر

نقش پر خروس سحر را

لیکن دوام شب همه را پاک می کند .

می سازمش به دل همه

                            اما دوام شب

در گور خویش

                ساخته ام را

در خاک می کند.

هست آنچه بودست :

شوق سحر نمی دمد اندر فلوت خویش

خفاش شب نمی خورد از جای خود تکان .

شاید شکسته پای سحر خیز آفتاب

شاید خروس مرده که ماندست از اذان.

ماندست شاید از شنوایی دو  گوش من:

خوانده خروس و بی خبر از بانگ او منم.

شاید سحر گذشته و من مانده بی خیال:

بینایی ام مگر شده از چشم روشنم.

                                                                      ا.ش

تا حالا بغض کردی ؟ تا حالا سنگینیه بغض رو سینه ات نشسته ؟ تا حالا از بغض گلو درد چرکی گرفتی؟ تا حالا بغض تورو شکسته؟ یا بغض رو گریه کردی؟

تو رو نمی دونم اما من بغض کردم به اندازهء گذشته ام و سنگینیه بغض رو سینه ام نشسته اونقدر که دنده هام خرد شدن! از بغض گلو درد چرکی هم گرفتم اونقدر که مزهء تلخ چرک از دهنم نمی ره! ولی بغض همهء منو شکسته اونقدر که نتونستم بغض رو گریه کنم!!!؟........................

................................

راستی.۱.من نگاهم می دود - جوشیده از عمق عبوس فکر

                                                                   سوی پنجره٬

                                                                                   اما

پنجره!

بیگانه با شوق نگاه من

                             به من چیزی نمی گوید....

                                                                 ا.ش

اینو نوشتم تا به پنجره هایی که هنوز تو قحطیه منظره و تو تموم بسته بودنا بازن بگم ممنون...!

راستی.۲. ... هیچی همین دیگه!!!؟