رضا و رضوان خوبم

گرچه خوشحالی من از اغاز با هم بودنتان در قالب واژه ها نمی گنجد ولی جز بيان همين واژه ها کار ديگری بلد نيستم! تنها داشته های من همين واژه ها هستند که با مدادی انها را از توی ذهنم روی کاغذ می نويسم تا بخوانی و بدانی احساسم را چگونه فکر کرده ام!نمی دانم چگونه جواب اين سوال بزرگ زندگی را يافتيد ولی از اينکه با هم رفتن در ادامهء جادهء زندگی را شروع کرديد خوشحالم و ارزو می کنم که با برداشتن هر قدم بيشتر از با هم بودنتان لذت ببريد

و هيچگاه سايهء ترديدی افتاب اطمينان با هم بودنتان را نپوشاند

و هيچ ديگری در زندگيتان ديوار حائلی ميان با هم بودنتان نشود

و هيچگاه عشقتان در فراز و نشيب زيبای زندگی تبديل به حسرتی دور نگردد و همواره در فضای اطراف با هم بودنتان سيال باشد تا با هم اين حس قشنگ را نفس بکشيد و تا اخر با هم بودنتان از ان پر باشيد

راستی.۱.دايی جان گلم اميدوارم اين شروع قشنگ پايان خوبی برای دوران فوق العادهء مجردی باشه!!!

راستی.۲.اخه يکی نيست به شما دو تا بگه وسط امتحانا وقت عروسی گرفتنه؟!اين سال ۳۶۵ روزه که به خواست خدا ۳۶۶ روزش در مملکت ما مناسبت داره! يه روزه ديگرو انتخاب می کردين خوب!

راستی.۳. يه خبر خوب واسهء دوستای ديوونهء خودم!!!!!!!! من بالاخره جواب سوالم رو پيدا کردم ها!!!!!

راستی.۴. اين با هم بودنه قضيه داره ها! منظور واژهء با هم بودنه ها!؟.................