عادت!...

چه بی تابانه می خواهم ات ای دوری ات آزمون تلخ زنده به گوری

چه بی تابانه تو را طلب می کنم

                        بر پشت سمندی

                                        گويی

                                               نوزين

                                              که قرارش نيست

                                                             و فاصله

                                               تجربه ای بی هوده ست

                         بوی پيراهنت

                                   اينجا

                                 و اکنون...

کوه ها در فاصله سردند

دست در کوچه و بستر

             حضور مانوس دست تو را می جويد٬

                                                    و به راه انديشيدن

                                                     ياس را رج می زند

بی نجوای انگشتان ات

                               فقط...

                    و جهان از هر سلامی خالی ست

                                                                  !!!

                                                                       ا.ش

چند گاهی ست که نوشتن برايم سخت شده ! انگار نمی خواهم نوشتن عادتم باشد!! عادت!!! يادم است پرسيده بودی چه جور گناهی ست؟ نمی دانم اما ٬ گناه بدی ست آنقدر که آدمت می کند!

راستی.۱. قلمم خواست که بنويسد آنوقت که ديد پنجره ای هنوز با همهء ننوشتن هام به ننوشتنم عادت نکرده و هنوز می داند نوشتنم يک اتفاق است! 

راستی.۲. می دانی  مخاطب نداشتن بد است.اين روزها کمی بيشتر بی مخاطب شده ام! و از ديوانه ها دور آن هم با فاصله ای به اندازهء عمق تنهاييهامان! و ماه اما هست هنوز !

«من که خود را همچون پاره ای آتش

در دست خود نگاه داشته ام ٬

از اين دست به آن دست

از آن دست به اين دست٬

و هميشه از سوزش خويش می نالم...

چگونه با خويش سامان گيرم؟!»

                                             ع.ش

راستی.۳. . . .

/ 14 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پريسا

سلام ... اول اينکه خوشحالم حس نوشتن پيش اومد ...

پريسا

فاصله .... تنهايی .... ماه .... اين کلمات بين ديوونه ها خيلی پر کاربرده .... راستش خودِ اين ۳ تا کلمه کلی حرف واسه گفتن داره ... شايد هم چون من از خودتم ( ديوانه ) به خاطر همين اين چيزا برام قابل توجه تره .... نمی دونم اونقدر در اين باره حرف دارم که نمی دونم چی بگم ؟!!!!!! اما ............................. آنقدر طوفانيم که باد را هم می برم ...

بابک

و شما ای گوش ها يی که تنها گفتن های کلمه دار را می شنويد!! پس از اين جز سکوت سخنی نخواهم گفت. وشما ای چشم ها يی که تنها صفحات سياه را می خوانيد!! پس از اين جز سطور سپيد نخواهم نوشت. و شما ای کسانی که هر گاه حضور دارم بيشترم تا انگاه که غايبم!! پس از اين مرا کمتر خواهيد ديد....

بابک

سلام. تبريک بابت نوشتن. البته هنوز اميدوارم و آرزومند که نه نوشتنت و نه ننوشتنت از روی عادت نباشه. در مورد آدم شدن هم....داری نااميدم می کنی....شاد باشی و خرسند در پنای حق

نويد

سلام خسته نباشی تو هم که بدتر از من ديگه ننوشتی اون کلمه ای هم که تو پاسخ قبليم نامشخصه (/اهر) ((در ظاهر)) هستش نماز و روزتون قبول

کوچه پشتی

ديوونه باش و ديوونگی کن مثل هميشه راحت و آسوده

پريسا

سلام ... خوب مثل اينکه باز هم بايد به تهديد متوسل شد ....

نويد

سلام هنوز نيستی تشريف نداريد پريسا جان تو تهديد کن ما پشتتيم و پشتيبانی ميکنيم از بعضيا هم نترس

پریسا

سلام ... مگه قرار نشد بیای بنویسی ؟؟؟؟؟ نکنه دلت می خواد بیاریمت تو سرما تا یخ بزنی !!!!!!!!!!![چشمک][چشمک][زبان][گل]

علی روحی

سلام [گل] هدیه اهل دل [گل] زحد بگذشت مشتاقی و صبراندر غمت یارا بوصل خود دوائی کن دل دیوانه ی مارا [گل][گل] علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدارا [گل][گل] گرت پروای غمگینان نخواهدبودو مسکینان نبایستی نمود اول بما آن روی زیبارا [گل][گل] چوبنمودی و بربودی ثبات از عقل وصبردانی بیاید چاره ای کردن کنون این ناشکیبارا [گل][گل] مراسودای بت رویان نبودی پیش ازاین درسر ولیکن تاترادیدم گزیدم راه سودارا [گل][گل] مراد ما وصال تست از دنیا و ازعقبی وگرنه بی شماقدری نباشد دین و دنیارا [گل][گل] چنان مشتاقم ای دلبربدیدارت که گرروزی برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریارا [گل][گل] بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم درخلوت که درعالم نمی داند کسی احوال فردارا [گل][گل] سختن شیرین همیگوئی برغم دشمنان سعدی دلی بیماراستسقا چه داند ذوق حلوارا [گل][گل] نقل از ک سعدی ص 927 [گل][گل] شادکام و بهاری باشید [گل][گل][بدرود][گل][گل]